CLASSIFICATION • ANNEX III–IV • ARTICLE 32

Klasyfikacja produktów CRA według rozporządzenia (UE) 2025/2392

Po potwierdzeniu zakresu CRA producent ustala, czy podstawowa funkcjonalność produktu odpowiada kategorii important Class I, important Class II albo critical. Pozostałe produkty objęte CRA są zwykle określane jako default. Klasyfikacja wpływa przede wszystkim na dostępną procedurę oceny zgodności — nie zastępuje cybersecurity risk assessment ani zasadniczych wymagań dla produktu.

Klasyfikacja produktów CRA – cztery grupy w skrócie

Najpierw trzeba potwierdzić, że rozwiązanie jest produktem z elementami cyfrowymi objętym CRA. Dopiero potem porównuje się podstawową funkcjonalność całego produktu z kategoriami w załącznikach III i IV oraz ich technicznymi opisami w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2025/2392.

Klasyfikacja nie jest punktową oceną ryzyka ani rankingiem jakości zabezpieczeń. Wszystkie produkty w zakresie CRA podlegają zasadniczym wymaganiom cyberbezpieczeństwa, ocenie ryzyka i obowiązkom producenta; kategoria zmienia przede wszystkim ścieżkę wykazania zgodności.

Kategorie produktu i typowa ścieżka oceny zgodności CRA
KategoriaPodstawaPrzykładyŚcieżka oceny zgodności
DefaultProdukt w zakresie CRA, którego podstawowa funkcjonalność nie odpowiada Annex III ani IVaplikacja mobilna, gra komputerowa, smart speaker, układ pamięciCo do zasady możliwa wewnętrzna kontrola produkcji — moduł A
Important Class IAnnex III, klasa Isystem operacyjny, VPN, router, menedżer hasełSelf-assessment tylko przy spełnieniu warunków z art. 32 ust. 2; w innym przypadku moduł B+C albo H
Important Class IIAnnex III, klasa IIhypervisor, container runtime, firewall, IDS/IPSModuł B+C, moduł H albo właściwy program certyfikacji, gdy jest dostępny i ma zastosowanie
CriticalAnnex IVHSM lub inne hardware security box, smart meter gateway, smartcard lub secure elementProgram certyfikacji wskazany zgodnie z art. 8 albo — gdy jego warunki nie są spełnione — ścieżki właściwe dla Class II

Default products – produkty domyślne CRA

„Default” to użyteczne określenie rynkowe, a nie nazwa osobnego załącznika CRA. Obejmuje produkty z elementami cyfrowymi pozostające w zakresie rozporządzenia, których podstawowa funkcjonalność nie odpowiada kategoriom ważnym z Annex III ani krytycznym z Annex IV.

Komisja jako przykłady wskazuje m.in. układy pamięci, aplikacje mobilne, inteligentne głośniki i gry komputerowe. Nazwa produktu nie przesądza jednak wyniku: trzeba sprawdzić jego intended purpose, reasonably foreseeable use, funkcje podstawowe oraz techniczny opis kategorii.

Important Class I – ważne produkty klasy I

Class I obejmuje pierwszą część Annex III. Są to m.in. systemy zarządzania tożsamością i uprzywilejowanym dostępem, przeglądarki, menedżery haseł, oprogramowanie antymalware, VPN, systemy zarządzania siecią, SIEM, systemy operacyjne, routery, modemy internetowe i przełączniki.

Do klasy I należą również określone komponenty sprzętowe z funkcjami bezpieczeństwa, wybrane produkty smart home, połączone zabawki oraz niektóre urządzenia ubieralne. Zawsze liczy się pełny techniczny opis i podstawowa funkcjonalność produktu, nie samo wystąpienie podobnej funkcji.

Important Class II – ważne produkty klasy II

Class II to druga część Annex III. Obejmuje hypervisory i systemy uruchamiania kontenerów, firewalle, systemy wykrywania włamań i zapobiegania włamaniom oraz odporne na manipulacje mikroprocesory i mikrokontrolery spełniające właściwy opis techniczny.

Dla produktów Class II sama wewnętrzna kontrola produkcji nie jest standardową ścieżką z art. 32 ust. 3. Producent korzysta z badania typu UE połączonego z kontrolą produkcji, pełnego zapewnienia jakości albo — gdy jest dostępny i ma zastosowanie — odpowiedniego europejskiego programu certyfikacji cyberbezpieczeństwa.

Critical products – produkty krytyczne CRA

Annex IV wymienia trzy grupy produktów krytycznych: urządzenia sprzętowe z security boxes, bramki inteligentnych liczników i inne urządzenia do zaawansowanych celów bezpieczeństwa, w tym bezpiecznego kryptoprzetwarzania, oraz smartcards i podobne urządzenia, w tym secure elements.

Techniczny opis obejmuje przykładowo fizyczne terminale płatnicze lub hardware security modules, jeżeli spełniają cechy urządzenia z fizyczną ochroną przed manipulacją. W grupie smartcards i secure elements mogą znaleźć się m.in. TPM, karty płatnicze, karty dostępu lub kwalifikowane karty podpisu — pod warunkiem zgodności z pełnym opisem technicznym.

Annex III – important Class I i Class II

Załącznik III do CRA zawiera wykaz kategorii ważnych produktów podzielonych na Class I i Class II. Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2025/2392 rozwija każdą kategorię o opis techniczny i przykłady. Analiza powinna zestawić ten opis z funkcjami produktu jako całości.

Wbudowany komponent nie klasyfikuje automatycznie produktu końcowego. Przykładowo przeglądarka osadzona w aplikacji informacyjnej nie czyni automatycznie całej aplikacji przeglądarką, a system operacyjny lub menedżer haseł w smartfonie nie przesądza sam w sobie o klasyfikacji smartfona.

Annex IV – critical products

Załącznik IV wskazuje kategorie critical products. Ich techniczne opisy znajdują się w Annex II rozporządzenia wykonawczego (UE) 2025/2392. Sam marketingowy zwrot „produkt krytyczny” albo użycie rozwiązania w ważnej organizacji nie wystarcza do przypisania produktu do Annex IV.

Ocena powinna wskazać dokładną pozycję załącznika, spełnione elementy opisu technicznego, funkcję podstawową produktu i dowody projektowe. Przykłady w akcie wykonawczym są ilustracyjne, a nie wyczerpujące.

Co zmienia klasyfikacja produktu CRA?

Najbardziej bezpośrednim skutkiem jest wybór procedury oceny zgodności na podstawie art. 32 i Annex VIII. Wraz z przejściem od default do Class I, Class II i critical maleje możliwość oparcia całej procedury wyłącznie na wewnętrznej kontroli producenta.

Klasyfikacja nie zwalnia żadnej kategorii z zasadniczych wymagań Annex I. Producent nadal musi przeprowadzić cybersecurity risk assessment, zabezpieczać produkt w cyklu życia, obsługiwać podatności, utrzymywać dokumentację techniczną oraz wykazać spełnienie właściwych wymagań.

  • ustala dostępne moduły oceny zgodności i możliwy udział jednostki notyfikowanej
  • wpływa na sposób planowania testów, assurance i zewnętrznych dowodów
  • wymaga zapisania mapowania funkcji podstawowej do konkretnej pozycji Annex III lub IV
  • nie zastępuje analizy zakresu, oceny ryzyka ani przepisów sektorowych

Kiedy możliwy jest self-assessment?

Dla produktów default co do zasady dostępna jest procedura wewnętrznej kontroli produkcji oparta na module A. Producent sam sporządza dokumentację techniczną, zapewnia zgodność projektu, rozwoju, produkcji i vulnerability handling oraz bierze odpowiedzialność za deklarację zgodności.

Dla important Class I self-assessment może pozostać dostępny tylko w zakresie, w którym producent w pełni zastosował właściwe normy zharmonizowane, wspólne specyfikacje lub kwalifikujący się europejski program certyfikacji, zgodnie z warunkami art. 32 ust. 2. Częściowe zastosowanie, brak właściwego instrumentu albo brak pokrycia wymagań prowadzi dla tych wymagań do procedury B+C lub H.

Status norm, wspólnych specyfikacji i programów certyfikacji trzeba potwierdzić na dzień wyboru procedury. Final draft lub materiał konsultacyjny nie jest automatycznie normą zharmonizowaną i nie otwiera samodzielnie ścieżki samoceny.

Kiedy potrzebna jest third-party conformity assessment?

Dla important Class I udział strony trzeciej jest potrzebny w zakresie wskazanym w art. 32 ust. 2, gdy producent nie zastosował w pełni właściwych norm zharmonizowanych, wspólnych specyfikacji lub kwalifikującego programu certyfikacji albo gdy takie instrumenty nie istnieją.

Important Class II wymaga procedury B+C albo H, chyba że można skorzystać z dostępnego i mającego zastosowanie europejskiego programu certyfikacji na wymaganych warunkach. Dla critical zastosowanie ma program certyfikacji określony zgodnie z art. 8 ust. 1, a gdy jego warunki nie są spełnione — procedury przewidziane dla Class II.

Moduł B oznacza badanie typu UE, po którym następuje moduł C — zgodność z typem oparta na wewnętrznej kontroli produkcji. Moduł H opiera się na pełnym zapewnieniu jakości. Dokładną ścieżkę należy potwierdzić dla konkretnego produktu i aktualnego stanu instrumentów prawnych.

Konkretne przykłady klasyfikacji produktów CRA

Przykłady wymagające sprawdzenia podstawowej funkcjonalności i opisu technicznego
ProduktMożliwa kategoriaCo trzeba sprawdzić
Aplikacja mobilna bankuDefault albo poza daną kategorią Annex IIICzy jej podstawową funkcją jest np. zarządzanie tożsamością; samo użycie uwierzytelniania nie wystarcza
Samodzielny menedżer hasełImportant Class ICzy podstawowa funkcja odpowiada technicznemu opisowi password manager
Router z wbudowanym firewallemImportant Class I jako routerWbudowany firewall nie zmienia automatycznie całego routera w produkt Class II
Web application firewallImportant Class IICzy produkt monitoruje i ogranicza ruch zgodnie z opisem technicznym firewalla
Hardware security moduleCriticalCzy urządzenie spełnia pełny opis hardware device with security box, w tym fizyczne zabezpieczenia przed manipulacją
Smartfon z systemem operacyjnym i password manageremZwykle nie na tej podstawie Class IPodstawowa funkcjonalność smartfona jako całości, a nie wyłącznie funkcje wbudowanych komponentów

Klasyfikacja produktów CRA – najczęstsze pytania

Czy każdy produkt objęty CRA jest important albo critical?

Nie. Produkty pozostające w zakresie CRA, których podstawowa funkcjonalność nie odpowiada kategoriom Annex III lub IV, są zwykle określane jako default products.

Czy wbudowany firewall albo przeglądarka podnosi klasę całego produktu?

Nie automatycznie. Decyduje podstawowa funkcjonalność produktu jako całości. Bezpieczeństwo komponentu nadal trzeba uwzględnić w ocenie całego produktu.

Czy produkt Class I zawsze wymaga jednostki notyfikowanej?

Nie zawsze. Self-assessment może być możliwy przy spełnieniu warunków art. 32 ust. 2, w szczególności pełnym zastosowaniu właściwych instrumentów pokrywających odpowiednie wymagania. W przeciwnym przypadku potrzebna jest procedura B+C albo H.

Czy klasyfikacja default oznacza niski poziom ryzyka?

Nie. Default opisuje pozycję poza kategoriami Annex III i IV, a nie wynik oceny ryzyka. Producent nadal wykonuje pełny cybersecurity risk assessment i spełnia zasadnicze wymagania CRA.

Czy lista przykładów z rozporządzenia wykonawczego jest zamknięta?

Nie. Przykłady są ilustracyjne. Wiążące znaczenie ma kategoria, jej pełny opis techniczny i podstawowa funkcjonalność analizowanego produktu.

PRIMARY SOURCES

Oficjalne źródła

Podstawa materiału została sprawdzona 12 września 2026.

BEZPŁATNE NARZĘDZIE • BEZ KONTA

Sprawdź Classification Checker

Wybierz opis produktu, potwierdź jego funkcję podstawową i otrzymaj wstępną kategorię default, important Class I, Class II albo critical wraz z potencjalną ścieżką oceny zgodności.

CRA CLASSIFICATION CHECKER3 krokiSprawdź klasyfikację produktu Wynik wstępny • bez zapisywania odpowiedzi • bez formalnej klasyfikacji